Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7043 K.2022/18543

Adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-c ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2016/571 esas, 2018/340 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/06/2022 gün ve 10696-2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/07/2022 gün ve 2022/96796 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Müştekinin ikamet ettiği apartmanın duvar ile çevrili olup demir kapı ile kapalı bahçesine kendi kilidi ile kilitlediği elektrikli bisikleti sanığın bulunduğu yerden alıp götürmesi şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulmasında,

2-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde,

3-Kabule göre de,

a)Sanığın ikinci kez tekerrüre esas alınan Ödemiş (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 11/12/2013 tarihli ve 2013/733 esas, 2013/1375 sayılı ilamında tekerrüre esas alınan Foça Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2008 tarihli ve 2008/72 esas, 2008/287 sayılı ilamına konu hırsızlık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek, sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesinde,

b)Kısa kararda ve hükmün gerekçesinde sanık hakkında adet gereği açıkta bırakılmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet verildiği belirtildiği halde, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi yerine, aynı Kanun'un 142/1-c maddesi gösterilmek suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye düşülmesinde,isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre; 1-Müştekinin ikamet ettiği apartmanın duvar ile çevrili olup demir kapı ile kapalı bahçesine kendi kilidi ile kilitlediği elektrikli bisikleti sanık ...’ın bulunduğu yerden alıp götürmesi şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde düzenlenen herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedenleriyle (1) ve (2) numaralı kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden (ÖDEMİŞ) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 24.05.2018 tarihli ve 2016/571 E., 2018/340 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA,