Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7073 K.2023/7721

Karar duruşmasında İzmir (Kapatılan) Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’ya 07.02.2018 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği; cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa yokluğunda verilen gerekçeli karar tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriğinin okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu, ancak cezaevi idaresince suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen 07.02.2018 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa atfen "okudum anladım" şeklinde tebliğ edildiği,

bu işlemlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35/3. maddesinde öngörülen usûle uygun olmaması ve ayrıca tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle tebliğ işlemi usûlsüz olduğundan hükümlerin usûlüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle;

kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin, 22.12.2017 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk ...’ya tebliğ edilip, (Suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde, cezaevindeki suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı Kanun’un 263. ve 35. maddelerine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) usûlüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup,