Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7392 K.2022/19223

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, alt sınırdan ayrılma gerekçesinin hüküm fıkrasında belirtildiği, gerekçede belirtilen “alt sınırdan” ibaresinin sehven yazıldığının anlaşılmasının karşısında, tebliğnamenin bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2008 tarih, 2007/113 E. 2008/419 K. sayılı ilamına konu TCK’nın 165/1.maddesinde yazılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ilişkin mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58. maddesi uygulanmış ise de.

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olduğundan bu kapsamda UYAP kayıtlarından yapılan incelemede, tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2020 tarihli ek kararı ile uzlaşmanın sağlandığından bahisle sanık hakkında düşme kararı verildiği dikkate alınarak, suç tarihi itibari ile adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydı bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının nazara alınmasında zorunluluk bulunması,