Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7459 K.2024/14380

İlk derece mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan iki kez 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl hapis cezasına yönelik sanığın istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince verilen ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak sanığın üzerine atılı hırsızlık suçlarından beraatine yönelik kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanığın fiilinin “suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi” suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, sanığa suç vasfı değişikliği nedeniyle ek savunma hakkı verilmesi ve

atılı suçun uzlaştırmaya tabi olduğundan uzlaştırma hükümlerinin uygulanması olanağı tanınması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;