Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7596 K.2023/8064

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan ilâmda da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılanın kolluk huzurunda ... olduğu ifadesinde, saat 05.30 sıralarında otoparkta bulunduğu sırada sanığın gelerek bir yeri aramak için cep telefonunu istemesi üzerine cep telefonunu sanığa verdiğini, sanığın da telefonda biriyle konuşuyor gibi yaparak yanından uzaklaştığını beyan ettiği ve UYAP'... alınan güneşin ... ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında suç tarihinde gece vaktinin saat 05.42'de bittiğinin anlaşılması karşısında; atılı suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 22.10.2020 tarihli ve 2019/16034 Esas, 2020/10526 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 5 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/5. maddesi gereğince sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,