Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/7757 K.2024/11632

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay gecesi, sanıkların, ayrı yargılanan suça sürüklenen çocuk Emrah İlik ile birlikte, sanık ...'ın kiraladığı araçla gezerken şikâyetçiye ait minibüsün yanına geldikleri, suça sürüklenen çocuğun, minibüsün sürgülü camını eliyle zorlayıp açarak içeri girdiği sırada sanıkların araçla yakın bir yerde beklediği, tanığın ihbarı üzerine, sanıkların suça sürüklenen çocukla birlikte uzaklaştığı olayda, sanıkların, şikâyetçinin minibüsünden hırsızlık yapmaya çalışan suça sürüklenen çocuğa gözcülük yapması şeklindeki eylemlerinin yardım etme niteliğinde olmadığı,

sanıkların suçun asıl faili olup eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken TCK'nın 39/1. maddesi gereğince indirim yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.