Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8077 K.2024/17830

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamından ve UYAP’tan yapılan incelemede, sanığın katılana karşı temyize konu 21.07.2014 tarihinde saat 23.00 sıralarında odunluğun pimapen kapısını bıçakla kesmek suretiyle işlediği mala zarar verme suçundan başka; sanığın 21.07.2014 tarihinde saat 15.45 sıralarında katılanın balkon tentesine zarar vermesi eylemi nedeniyle Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2015 tarihli, 2014/1337 Esas, 2015/684 Karar sayılı kararıyla, mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği;

sanığın 15.07.2014 tarihinde katılanın evinin önünde duran ayakkabılığa vurarak kırması eylemi nedeniyle Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2015 tarihli ve 2014/465 Esas, 2015/26 Karar sayılı kararıyla, mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verildiği; yine sanığın 18.07.2014 tarihinde katılanın daire kapısına vurarak ve tükürerek zarar vermesi eylemi nedeniyle sanığın Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2015 tarihli ve 2014/1384 Esas, 2015/527 Karar sayılı kararıyla, mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin tespit edilmesi karşısında;

anılan dava dosyalarına konu olan suç tarih ve saatleri arasında kısa bir zaman aralığının bulunması ve davalar arasında hukukî kesintinin bulunmaması nedenleriyle, sanığın farklı zamanda gerçekleştirdiği eylemlerinin zincirleme suçu oluşturacağı nazara alınarak, anılan dava dosyalarının getirtilip, onaylı örneklerinin dosya içerisine alınması,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dava dosyası yönünden ise öncelikle hükmün açıklanıp açıklanmadığı veya davanın ortadan kaldırılıp düşme kararı verilip verilmediği araştırılıp, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı açıklanmamış, davanın düşmesine karar verilmemiş ve henüz denetim süresi de dolmamış ise anılan dava dosyasına kanun yararına bozma yoluna gidilmesi hususunda ihbarda bulunularak neticesinin beklenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmesi halinde dava dosyalarının birleştirilmesine karar verilmesi gerektiği de göz önüne alınarak,

delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi ve sonucuna göre mala zarar verme suçundan zincirleme suç hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca uygulama yapılması ve kesinleşen dava dosyalarındaki ceza miktarlarının mahsup edilmesine karar verilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,