Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8182 K.2022/17884

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın tekerrüre esas alınan Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/265 Esas - 2014/262 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde yazılı ''dolandırıcılık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı, ancak UYAP kayıtlarının incelenmesinde anılan dosyada uzlaşmanın sağlanamaması sebebiyle 22.02.2017 tarihli ek karar ile ilamın aynen infazına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede.

Her ne kadar “verilen ceza miktarı dikkate alındığında yasal olarak mümkün görülmediğinden” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmişse de;

sanığın adli sicil kaydında hüküm açıklanmasının geri bırakılmasına engel nitelikte adli para cezalarından mahkumiyet kararları bulunduğu anlaşılmakla, hükmün açıklanmasına yer olmadığı kararına yönelik tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

1- Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeyen ve TCK'nın 51/1 maddesinin (a) bendine göre tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı belirlenen sanık hakkında, ertelemeye yer olmadığına karar verilirken "sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığını" irdeleyen yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, "verilen ceza miktarı dikkate alındığında yasal olarak mümkün görülmediğinden" şeklindeki yetersiz gerekçeyle ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,