Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/827 K.2022/6183

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Temyize gelmeyen sanık ...’in yokluğunda verilen kararın, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın doğrudan adres kayıt sisteminde kayıtlı MERNİS adresinde MERNİS şerhi yazılı olarak Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre 31/10/2013 tarihinde muhtara yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında;

gerekçeli kararın sanık ...’e usulüne uygun olarak (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak suretiyle tebliği, aksi halde sanığın kovuşturma aşamasında ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine MERNİS şerhi yazılarak tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması;

2- Sanık ...’nün 20/07/2016 tarihli ve devamındaki dilekçeleri ile sunduğu temyiz isteminin mahkemenin 27/09/2013 tarihli ve 2011/182 Esas, 2013/564 Karar sayılı asıl kararı ile ertelenen cezanın aynen infazına ilişkin 13/03/2015 tarihli ek kararına ilişkin olduğu, tebliğnamede her ne kadar başlık kısmında asıl karar tarihi belirtilmişse de başlık kısmında ve açıklama kısmında sadece hırsızlık suçu yönünden 13/03/2015 tarihli ek kararın temyizine ilişkin görüş belirtildiği anlaşıldığından;