Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8443 K.2022/18109

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların müştekinin ikametgahına, gündüz saat 13.00 sıralarında girerek hırsızlık yapmaları biçimindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 13/10/2011 olan ilk karar tarihi ile ikinci karar tarihi olan 14/09/2021 tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ve sanık ... (GÜMÜŞ)’ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... (GÜMÜŞ) hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ... (BÖCÜK) hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan en ağırı olan ve 11/12/2007 tarihinde kesinleşip 08/09/2008 tarihinde infaz edilen Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesinin 02/08/2006 tarihli, 2006/221 E., 2006/298 K. sayılı ilama konu, TCK’nın 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan verilmiş 2 yıl 3 aylık hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, 4 ay hapis cezasından çevrili 1080,00 TL adli para cezasını içeren, 24/11/2007 tarihinde infaz edilmiş, daha hafif cezayı içeren ve infazdan itibaren 3 yıldan fazla süre geçmiş olması nedeniyle de tekerrüre esas alınması mümkün olmayan Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2007 tarihli, 2006/417 E., 2007/118 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesine ilişkin kısmın çıkarılarak, yerine TCK’nın 58/6. maddesi gereğince Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesinin 02/08/2006 tarihli, 2006/221 E., 2006/298 K. sayılı ilama konu, hırsızlık suçundan verilmiş 2 yıl 3 aylık cezasına ilişkin mahkumiyet kararının mükerrirliğe esas alınarak,

sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,