Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/8883 K.2024/12783

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın suç tarihinde gündüz vakti İbni Sina Hastanesi Nöroloji Servisinde doktor odasındaki katılana ait çanta içerisinden 30,00 TL çaldığının anlaşıldığı olayda; suça konu paranın miktarının az oluşu göz önüne alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.02.2013 tarihli, 2012/1343 Esas, 2013/95 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında basit yaralama suçundan doğrudan verilen 740,00 TL adlî para cezasının hüküm tarihinde miktarı itibarıyla 1412 sayılı Kanun'un 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, ancak sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2014 tarihli, 2014/144 Esas, 2014/360 Karar sayılı,

04.07.2014 tarihinde kesinleşen nitelikli hırsızlık suçundan verilen 6 ay hapis cezasını içeren mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,