Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9013 K.2024/15308

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

"İş yeri dokunulmazlığının ihlâli" suçunun, gerekçeli karar başlığında "konut dokunulmazlığını ihlâl etme" olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin, 19.06.2018 tarihli ve 2016/7375 Esas, 2018/8880 Karar sayılı bozma ilâmına uyulduğu hâlde, bozma ilâmının gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşılmakla, anılan bozma ilâmının “1. No. lu” bendinde belirtildiği üzere, sanığın 26.06.2014 günü suça konu iş yerinin bodrum katındaki malzemeleri çalması şeklindeki eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın nitelikli hırsızlık suçundan alt sınırdan uzaklaşıldığı da belirtilmeden aynı Kanun'un 142/2-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,