Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9040 K.2024/15825

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın bozmadan sonra istinabe mahkemesinde 10.01.2021 tarihli duruşmada müdafii bulunmaksızın alınan ifadesinde, müdafi istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı hâlde, sanığa bozmadan önceki kovuşturmada barodan atanmış olan müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim edilen karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı gözetilerek,

yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün bizzat sanığa tebliğinin gerektiği, ancak kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın kararının sanık ... ...'a usûlüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde 5271 sayılı Kanun'un 35/3 ve 263/1. maddelerine göre cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak ve cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin bildirilmesi suretiyle tebliği, aksi halde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi ile,