Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9258 K.2024/6919

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanın 23.10.2013 tarihli soruşturma aşamasındaki ifadesinde dükkânını iki yıldır kiraya vermediği ve boş olduğunu zannettiğini belirttiği, bu itibarla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4 maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun kanunî unsurlarının oluşmadığı, haksız kullanımın hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğu gözetilmeden sanık hakkında atılı suçtan beraat yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,