Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9331 K.2022/18804

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiye yönelik gerçekleştirdiği hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık eylemleri nedeniyle açılan dava sonucunda 29.03.2011 tarihinde verilen, mahkûmiyet hükümlerinin temyiz edilmeyerek kesinleştiği, Dairemizin 16.06.2016 tarihli ve 2016/8282 E., 2016/11406 K. sayılı ilamı ile mahkûmiyet hükümlerinin kanun yararına bozulduğu, mahkûmiyet hükümlerinin verildiği 29.03.2011 tarihi ile kanun yararına bozma tarihi olan 16.06.2016 tarihi arasında zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti müştekinin evine hırsızlık yapmak için girmeye çalışırken müşteki tarafından görülmesi üzerine kaçmaya başlayıp, kolluk görevlilerince üzerinde taşınması yasak olan sustalı bıçak ile birlikte yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda; suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35, 31/3, 116/1, 35, 31/3 ve 6136 sayılı Kanun madde 15/1, 31/3’te belirtilen hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ile 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının 28.12.2016 olan ikinci mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,