Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9341 K.2022/18412

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 24/10/2013 tarihinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 18/12/2013 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 31/05/2014 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle sanığın yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

09.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5918 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı gibi, 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c maddelerinin uygulanmasını gerektiren konut dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşmaya tabi olmadığı nazara alınarak,

konut dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşmaya tabi olmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe ye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;