Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9352 K.2022/18893

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın tebliğine ilişkin 17/02/2016 tarihli tebliğ işleminin, sanığın tebliğ tarihinde askerde olması nedeniyle; askerlik görevini yaptığı yerde “iş yerinde memur Mehmet Ercan(P.Uzm.Çvş.)" imzasına yapılan 03/03/2016 tarihli tebliğ işleminin de, asker olan sanığın birlik adresine çıkarılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılacağı şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmemesi nedeniyle usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eski hale getirme talebinin kabulüyle öğrenme üzerine sunduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,