Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9401 K.2025/552

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın atılı suçu işlediğine dair dosyada hiçbir somut, şüpheden uzak delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Katılanın 10.09.2015 tarihinde saat 20.30 sıralarında ön tekerini zincirle kilitleyerek park ettiği motosikletin ertesi gün saat 06.30 sıralarında zincirlerinin kesilmek suretiyle çalındığını fark ettiğini beyan ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 05.37'de bittiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması,