Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9443 K.2024/12347

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizinin kararın eksik inceleme sonucu alındığına, dolayısıyla usul ve yasaya aykırı olduğuna, dosyada her türlü şüpheden uzak şekilde somut bir delil bulunmamakta iken, sadece yanlı tanık anlatımı ile mahkemenin hükümdeki şekilde ceza vermesinin hukuka aykırı olduğuna, mahkemenin beraat kararı vermesi gerekirken suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasının hukuka uygun olmadığına,

verilen ceza kararında erteleme hükümlerinin uygulanmamasının kabul edilemez olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;