Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9453 K.2024/7848

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2003 tarihli ve 2007/415 Esas, 2007/533 Karar sayılı kararına konu yağma suçunu işlediği sırada sanığın on sekiz yaşını tamamlamadığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesi hükmüne göre anılan karar nedeniyle sanığın mükerrir sayılamayacağı, ancak sanığın adlî sicil kaydında bulunan Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2007 tarihli ve 2013/54 Esas, 2013/88 Karar sayılı, 14.03.2008 tarihinde kesinleştiği belirlenen hırsızlık suçuna ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın 18 yaşını tamamlamadığı sırada işlediği suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan bölüm çıkarılarak,