Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/9476 K.2025/4999

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna ilişkin verilen ek karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 19.11.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, somut delillerle desteklenmeden sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, mahkûmiyet kararının mükerrirlere özgü infaz rejmine göre çektirilmesine karar verilmesinin yerinde olmadığına, sanık lehine olan maddelerin uygulanmadığına, atılı suçu sanığın işlediğine dair delil olmadığından kararın bozulmasına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, 27.02.2017 tarihi yerine 01.03.2017 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, hükmedilen cezanın miktarı itibari ile sanık müdafiinin duruşma talebinin, 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede,