Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10037 K.2023/6171

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı 25.11.2022 tarihinde tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.12.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, aynı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma sonrası 25.11.2022 tarihli oturumda suça sürüklenen çocuğun zararı cezaevinden çıkınca gidereceğini beyan etmesi mahkemece etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için yeterli görülmüş ise de, şikâyetçinin bozma öncesindeki 12.02.2015 tarihli oturumda zararının karşılanması için suça sürüklenen çocuktan bir teklif gelmediğini ve herhangi bir zarar talebinin de olmadığını beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için gerekli olan pişmanlık iradesinin suça sürüklenen çocukta bulunmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.