Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10038 K.2023/2524

A.Cumhuriyet Savcısının Sanık ... Hakkındaki Hükme İlişkin Temyiz Talebi Yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.06.2020 tarihli ve 2020/39 Esas ve 2020/272 Karar sayılı ilâmında belirtilen ilkeler çerçevesinde; o yer Cumhuriyet savcısının, ilk hükmü süresinde temyiz etmeyen ve lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanık ... hakkında bozma sonrası kurulan beraat hükmünü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE,

B.Cumhuriyet Savcısının Sanık ... Hakkındaki Hükme İlişkin Temyiz Talebi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı belirlenemeyen zaman diliminde belirlenemeyen evden cep telefonu çalınması şeklindeki eyleme uyan hırsızlık suçu için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan ilk mahkûmiyet kararının verildiği 22.10.2014 tarihinden karar tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi yasaya aykırı bulunduğundan,