Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1004 K.2023/1280

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tebliğname tebliğinin usulüne göre yapıldığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2022 tarihli ve Esas No: 2022/7153, sayılı iddianamesi ile, şüphelilerin olay tarihinde saat 07.30 sıralarında şikayetçinin ikametine girerek ikamet içerisinden cep telefonları, ziynet eşyaları, pasaport ve kimlik bilgilerini çaldıkları iddiasıyla hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h.2, 116/1, 119/1-c, 53/1 , 58, 63, 37. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/854 Esas, 2022/1221 Karar sayılı kararı ile, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 53, 58/6,7. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına, cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 53, 58/6,7. maddeleri gereğince 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/2247 Esas, 2022/1045 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, süresi içerisinde verdiği 18.10.2022 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, temyiz dışı sanık ... ve yanında bulunan bir şahsın kendisinden cep telefonunu isteyerek aldıklarını, telefonu geri almak amacıyla olay yerinde bulunduğunu, suçu işlemediğini ileri sürmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın olay günü saat 08.30 sıralarında uyandığında ikametinin kapısının açık olduğunu ve odaları kontrol ettiğinde 4 adet cep telefonu, içerisinde 8.000,00 TL para, 12 gram altın bilezik, 1 çift 7 gram ağırlığında küpe, 3 adet gümüş yüzük, kendi, eşi ve çocukları adına düzenlenmiş geçici koruma kimlik belgeleri, Suriye kimlik kartları ve Suriye pasaportlarının bulunduğu siyah çantanın çalınmış olduğunu fark ederek şikayetçi olduğu,

katılanın ikamet ettiği apartmanın karşısında bulunan Yıldız Apartmanı'na ait güvenlik kamerasının kayıtları incelendiğinde güncel saate göre 07.40 sıralarında sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılanın ikamet ettiği apartmana birlikte girdikleri ve yaklaşık 10 dakika sonra apartmandan birinin elinde katılana ait olan siyah çanta ile birlikte dışarıya çıktıkları tespit edilmiş, sanıkların alınan savunmalarında görüntülerdeki kişilerin kendileri olduğunu beyan ettikleri, sanığın müdafii eşliğinde alınan kolluk ifadesinde "...'den alacağının olduğunu ve ...

Mahallesi 98. Sokak No:6 sayılı adresin damına çıktıkları, ...'in kendisine bekle dediğini, 10 dakika sonra ...'in elinde çanta olduğunu, hırsızlık yaptığını anladığını ve alacağını ...'den aldığını, daha sonra ...'in Samsung marka cep telefonunu pasajda satayım dediğini ve ...'i beklediğini ve gelmeyince de kendisinin gittiğini" beyan ettiği, sanığın Mahkemede alınan savunmasında "Annesinin hasta olduğunu, telefonunu ...'ın aldığını ve ...'ı bulmaya çalıştığını, bu yüzden ...'ı tanıyan ... ile buluştuklarını, ...'in kendisini birçok binaya götürdüğünü, en son bir binaya gittiklerini, ...'in yukarı çıktığını,

kendisinin ise girişte beklediğini, sonra ...'in elinde lacivert bir çanta ile geldiğini, daha sonra pasaja gittiklerini ve pasajda çantayı birine teslim ettiklerini ve ...'in kendisine ait olmayan bir telefonu satmak istediğini söyleyerek kendisini oyaladığını" söylediği, sanığın her iki savunması mukayese edildiğinde savunmalarının çelişkili ve suçtan kurtulmaya dönük olduğu anlaşıldığından hırsızlık ve birden fazla kişi ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından ayrı ayrı cezalandırılması yoluna gidilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/854 Esas, 2022/1221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un, hukukî süreç başlığı altında belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “12 ay” hapis cezası ile mahkûmiyetine konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın bahse konu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; 05.05.2022 tarihli görüntü izleme ve kimlik tespit tutanağına göre ile katılanın ikamet ettiği binaya girerek elinde çanta ile çıkan şahsın sanık olduğu yönündeki kesin ve net tespit, sanığın soruşturma aşamasında 07.05.2022 tarihinde müdafii huzurunda alınan beyanında görüntüdeki kişinin kendisi olduğuna dair beyanı karşısında, kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek mahkumiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/2247 Esas, 2022/1045 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,