Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1005 K.2023/604

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 14.09.2022 tarihli ve 2022/176603 soruşturma numaralı iddianame ile; şikâyetçinin etrafı çevrili evinin bahçesinden gece eşya çaldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2.h.2, 143/1, 168/1, 116/1-4, 53/1 maddeleri uyarınca hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/613 Esas, 2022/620 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143, 62/1 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/4, 62/1 maddeleri uyarınca 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/2564 Esas, 2022/3196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın hırsızlık kastı olmadığı, atılı suçu kabul etmediği ve şikâyetçinin şikâyetini geri çekmesi nedeniyle orantılılık ilkesi gereği ceza verilmekten vazgeçilmesi gerektiği, aksi kanaatte olunması halinde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın olay günü gece 04:30 sıralarında şikâyetçinin evinin etrafı çevrili bahçesine girerek bahçe içerisinde bulunan çim biçme makinesi, testere, semaver gibi eşyaları çaldığı, 11.08.2022 tarihli görüntü inceleme ve araştırma tutanağına göre sanığa ulaşıldığı, sanığın da savunmasında tevil yollu ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

...

Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/613 Esas, 2022/620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un, Hukukî Süreç başlığı altında yer alan (2) paragrafında belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “10 ay 25 gün” hapis cezası ile mahkûmiyete konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin bahse konu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 298/1 maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden