Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/101 K.2023/1798

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2016 tarihli ve 2015/108819 Soruşturma, 2016/19130 Esas, 2016/15841 İddianame numaralı iddianamesiyle sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/468 Esas, 2016/441 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan, beraatine karar verilmiştir.

İzmir 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2016/468 Esas, 2016/441 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 28.05.2019 tarihli ve 2018/2609 Esas, 2019/8413 Karar sayılı kararı ile sanığın savunmasının alınmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/1227 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan, beraatine karar verilmiştir.

İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/1227 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 15.12.2021 tarihli ve 2021/16938 Esas, 2021/21519 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.07.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/717 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan, düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, zararın giderilmediği, suçun işlendiği ve vekâlet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın alınan bilirkişi raporuna göre karşılıksız yararlanma suçunu işlediği, soruşturma aşamasında zararın giderilmesine ilişkin usûle uygun ihtar olmaması ve suç nedeniyle oluşan zararın yargılama aşamasında karşılanması nedeniyle davanın düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.07.2022 tarihli ve 2022/103 Esas, 2022/717 Karar sayılı kararında, 14.09.2015 tarihli tespit tutanağına göre abone olmadan elektrik kullanan sanık hakkında alınan bilirkişi raporuna göre kaçak kullanımın olduğu, rapora göre tespit edilen kurum zararının yargılama aşamasında sanık tarafından giderildiği, sanığa soruşturma aşamasında usûle uygun olarak zararın ödenmesi ve sonuçları ile ilgili olarak ihtar yapılmadığı, bu ihtarın dava şartı olmasından dolayı sanık hakkında düşme kararı verildiği, verilen karar gereği vekâlet ücretine hükmedilemeyecek olması nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR