Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1012 K.2023/1332

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2015 tarih ve 2015/45152 Esas sayılı iddianamesiyle, icra kanalı ile kendisine teslim edilen bir kısım eşyayı satış mahallinde hazır etmediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1-1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/866 Esas 2016/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1., 62. , 50. ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1500.00 TL ve doğrudan 20.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/866 Esas 2016/109 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2020/32654 Esas, 2022/4210 karar sayılı kararıyla;

''Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığını ancak suç tarihinden evvel işyerinden ayrıldığını ve mahcuzların akıbetini bilmediğini beyan eden ve icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,'' .Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir

4.Bozma üzerine Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2020/300 Esas, 2022/816 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75., 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun sübut bulduğuna, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1-Borçlu firmada işçi olarak çalışan sanığa haciz ile teslim edilen bir kısım mahcuzun muhafaza için gidildiğinde yerinde olmadığı, sanığın suç tarihinden önce işten ayrıldığı ve bu durumu icra müdürlüğüne bildirmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı belirlenmiştir 2. Haciz tutanakları ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR