Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10139 K.2023/3173

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24.01.2013 tarihli ve 2013/264 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, sanığın, diğer sanık ... ile birlikte suç tarihinde şikâyetçinin tek katlı evine açık olan penceresinden girip, evden 1 adet cep telefonu ve 1 adet Mercedes marka araca ait kontak anahtarını alıp, bu anahtar ile şikâyetçiye ait aracın içerisine girdiği sırada olay yerinde bulunan tanık N.K.'nin bağırması üzerine sanığın araçtan inip çaldığı kontak anahtarı ve cep telefonu ile kaçması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ilk kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından sonuç ceza olarak sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis ve 10 ay hapis cezalarını içeren mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu, anılan kararın sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25.09.2019 tarihli ve 2019/2444 Esas, 2019/14110 Karar sayılı kararı ile özetle; sanığın savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2019/580 Esas, 2021/297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62, 116/1, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca sırasıyla 2 yıl 6 ay hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 10.02.2023 tarihli ve 2021/117021 sayılı, onama, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçları işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suç tarihinde gündüz vakti yanında Mahkemenin ilk kararında hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet hükümleri kurulan diğer sanık ... ile birlikte şikâyetçiye ait konuta mutfak penceresinden girdiği, evden 1 adet cep telefonu ile şikâyetçiye ait aracın kontak anahtarını çaldığı, bu anahtarı kullanılmak suretiyle dışarıda park halindeki aracın içine girdiği,

bu sırada şikâyetçinin komşusu olan tanık N.K.'nin dışarıda bekleyen sanıkları görüp "hırsız var" diye bağırması üzerine sanığın araçtan çıkıp kaçtığı, şikâyetçi ve tanığın daha sonra yakalanan sanığı teşhis ettikleri, olayda şikâyetçiye ait evden alınan anahtarla aracın çalınmasına teşebbüs edilmiş olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d. maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık suçunun unsurlarının da oluşması nedeniyle aynı Kanun'un 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan ceza tayin edilmesinin gerektiği,

sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d. maddesi uyarınca takdîren ve teşdiden 4 yıl hapis, suçun teşebbüs aşamasında kalmış olması nedeniyle aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca verilen cezanın takdîren 1/2 oranında indirilerek 2 yıl hapis, takdirî indirim hükümleri uygulanarak aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca verilen cezanın takdiren 1/6 oranında indirilerek 1 yıl 8 ay hapis cezasının belirlenmesinin gerektiği,

ancak 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesi ile yapılacak uygulamada sonuç ceza olarak tayin edilecek cezanın daha fazla olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca sanık hakkında aynı Kanun'un 142/1-b. maddesinde düzenlenen bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçundan temel cezanın tayin edilmesinin gerektiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçu inkar etmiştir. Şikâyetçinin ve olayın görgü tanığı olan N.K.'nin aşamalarda alınan ifadeleri ve canlı teşhis tutanağı dosyada mevcuttur. 3. Yerel Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde şikâyetçiye ait evden cep telefonu ve kontak anahtarı çalması ve çaldığı anahtarı kullanarak evin önündeki boş arazide park halinde bulunan şikâyetçiye ait aracı açıp araca girmesi ve araç içerisini karıştırdığı sırada çevredeki bir tanığın bağırması üzerine araçtan bir şey alamadan kaçması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 142/2-d, 35. maddeleri kapsamında bulunduğu, aynı Kanun'un 44. maddesi uyarınca, alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın tayini ve teşebbüs nedeniyle indirim oranına dair Mahkemenin takdirî de gözetilerek,

5237 sayılı Kanun'un 142/1-b. maddesi uyarınca belirlenen cezanın daha ağır cezayı içerdiği anlaşıldığından, Mahkeme'nin 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren aynı Kanun'un 142/1-b. maddesi uyarınca yaptığı uygulamada herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname'deki hırsızlık suçu yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; kolluk görevlilerince düzenlenen 27.08.2012 tarihli Teşhis Tutanağı'nda şikâyetçinin ve olayın görgü tanığı olan N.K.'nin sanığı canlı olarak teşhis ettiklerinin belirtilmesi,

tanığın kovuşturma aşamasında Mahkemede alınan ifadesinde de yaptığı teşhiste herhangi bir tereddütünün bulunmadığına dair beyanı ve tüm dosya içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR