Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10198 K.2024/9420

Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2011 tarihli ve 2008/404 Esas, 2011/143 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi ve eski hâle getirme talebi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın 10.02.2022 ve sonraki tarihli dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle 10.02.2022 tarihli dilekçesi üzerine Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli ek kararı ile Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 21.03.2011 tarihli mahkûmiyet hükmüne ilişkin tebligatın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği, ancak muhatabın gösterilen adres tanınmadığı belirtilerek tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı,

Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olmasının gerektiği, sanığın mahkemeye bildirdiği adreste daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligatın usulsüz olduğunu anlaşılmış ise de; sanığın 20.04.2020 tarihli dilekçe ile 5275 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerden yararlanmak istediği nazara alındığında, sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarına dair mahkûmiyet hükümlerinin sanık tarafından çok daha önceden öğrenildiği belirlenmekle;