Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10298 K.2023/1542

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, CMUK'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.03.2011 tarihli ve 2011/84840 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte gece vakti 01.45 sıralarında mağdura ait portakalları çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2011 tarihli ve 2011/312 Esas, 2011/288 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1, 143, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. İhbar üzerine yapılan yargılama sonucunda Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/449 Esas, 2016/452 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1, 143, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmek suretiyle hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde; hakkında verilen hükmü temyiz ettiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk derece mahkemesince; sanığın gece vakti temyiz dışı sanık ... ile mağdurun bahçesinden çaldığı portakalları araca yüklerken polis ekiplerince görülerek yakalandığı ve bu şekilde hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediği kabulüyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği tespit edilmiştir.

2. 18.03.2011 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre; 18.03.2011 günü saat 01.45 sıralarında devriye görevi ifa eden kolluk görevlilerince, üç şahsın narenciye bahçesinin yanındaki yol üzerinde kapıları açık vaziyette park halinde duran araca portakal yüklediklerinin görüldüğü ve şahısların 9 çuval portakalı araca yüklerken suçüstü yakalandıkları anlaşılmıştır.

3. Görgü tespit tutanağı ile; şahısların bahçeye güney kısımdaki kilitsiz demir çit kapıdan girdikleri belirlenmiştir.

4. Suça konu portakalların toplam 400, 00 TL değerinde olduğuna dair takdiri kıymet tutanağı ile, mağdura teslim edildiğine dair teslim tesellüm tutanağı dosya içerisindedir.

5. Mağdur; olay günü saat 01.45 sıralarında bekçiliğini yaptığı portakal bahçesinden aldıkları portakalları bahçe kenarına park edilmiş olan araca yükleyen 3 şahsın polislerce yakalandığını gördüğünü beyan etmiş; sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23.05.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 16.06.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR