Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10334 K.2023/1648

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.06.2022 tarihli ve 2022/1429 soruşturma numaralı iddianame ile; gece vakti birden fazla kişi ile birlikte Tarsus İclal Ekenler Anadolu Lisesinin güvenlik kamerasını kırıp 3 adet klimanın dış ünitesini çaldıklarından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 116/4, 119/1-c, 152/1-a, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tarsus 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/325 Esas, 2022/543 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 10 ay 15 gün, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay, kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/3194 Esas, 2022/2235 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın hırsızlık suçu yönünden yardım eden sıfatı ile hareket etmesine rağmen fail olarak cezalandırılmasının şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olduğuna, kamu malına zarar verme suçu yönünden sanığın her hangi bir eylemi olmadığına, ayrıca iş yeri sayılan okula sanığın girmemesine rağmen iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan cezalandırılmasının da hukuka aykırı olduğuna, sanığın temyiz istemi ise;

olay yerinde tespit edilen tablasının çalındığı ve tablayı karakolda almaya gittiği sırada huzurdaki hırsızlık suçunu da kendisinin işlediğini belirttiklerine, kendisine suç atıldığına, hırsızlık kastı olmadığına, katılan kurum vekilinin temyiz istemi, verilen cezaların miktarı yönünden kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve hırsızlık suçu yönünden üst hadden ceza verilmemesi nedeniyle kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay gecesi 03.45 ile 04.30 saatleri arasında sanık ...'nun kimliği belirlenemeyen bir şahıs ile tanınmamak için tedbir almak suretiyle İclal Ekenler Lisesi'nin bina eklentisi niteliğindeki etrafı duvarla çevrili avlusundan içeri girerek 3 adet klima dış ünitesini çalıp okul kamerasına zarar verdikleri, sanık ...'nun kamera görüntülerindeki kişilerden birinin kendisi olduğunu belirttiği, sanığın yanındaki Muhammet isimli şahsın eşyalarını taşımaya yardım etmek için olay yerine gittiğini beyan etmişse de, gece vakti okulun avlusuna girip duvara monte haldeki dış üniteleri söken ve kameraya zarar veren şahıslardan birinin bu eylemde malın yanındakine ait olduğunu zannetmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu mahkemece kabul edilerek sanığın savunmasına itibar edilmediği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarına İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Tarsus 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/325 Esas, 2022/543 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un, Hukukî Süreç başlığı altında yer alan 2. paragrafta belirtilen maddeler uyarınca neticeten hükmolunan “2 yıl 6 ay ve 1 yıl” hapis cezaları ile mahkûmiyete konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan kurum vekili, sanık ve sanık müdafiinin bahse konu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden

Sanıklardan birinin başına kapüşon geçirerek ve tıbbi maske takmak suretiyle yüzünü gizleyerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-h maddesinin uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan kurum vekili, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarına İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle; sanık, sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçuna İlişkin Temyiz İstemleri Yönünden