Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1038 K.2024/16902

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanık ve inceleme dışı suça sürüklenen çocuğun katılana ait manav dükkânına gece vakti yarı açık vaziyetteki kepengi kaldırarak girdikleri, kasalardaki çileklerden bir miktar yedikleri, çalacak değerli başka bir şey bulamayıp olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmakla, suçun tamamlandığı gözetilmeksizin, teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanığın, katılana ait manav dükkânından bir miktar çileği alıp yemekten ibaret eyleminde, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nın 145.maddesi uyarınca hakkında belirli bir oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,