Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10473 K.2023/3851

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz Talebi Yönünden

Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/37 Esas, 2020/675 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun bozma sonrası yakalama ile 03.10.2020 tarihinde alınan ifadesinde müdafii istemediğini beyan ettiği gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2-3. maddesi gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuk müdafii tebliğ edilen kararı süresinde temyiz etmiş ise de; anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuğun Temyiz Talebi Yönünden

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun, hüküm tarihinde ayrı yargı çevresinde bulunan Söke Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 15.12.2020 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR