Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1054 K.2025/14502

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 35. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay hapis cezası verildiği, sanık ...'ın, sanık ... vasisinin, sanık ...'nın, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükümleri kaldırılıp, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143, 168/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'nin temyiz isteminin, hırsızlıkla ilgisinin olmadığına, ...’a para karşılığı yardımcı olduğuna, suçun uzlaşma kapsamında olduğuna, şikâyetçinin zararının bulunmadığına ilişkin olduğu; sanık ...'un temyiz isteminin, savunmalarında belirttiği hususları tekrar ettiğine, adil yargılanıp dosyanın bozulmasını talep ettiğine ilişkin olduğu, sanık ...

Vasisinin temyiz isteminin, hırsızlıkla ilgisinin olmadığına, komşusuna bilmeyerek yardım ettiğine, suçun uzlaşma kapsamında olduğuna, şikâyetçinin maddi kaybının olmadığına ilişkin olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın eyleminin basit hırsızlık suçunu oluşturacağına ve uzlaşmaya tabiî olduğuna, ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, suça konu malın teslim edilmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın adlî sicil kaydında yer alan Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/398 Esas, 2016/218 Karar sayılı ilâmına konu suçun, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ait olduğu,

hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın tekerrüre esas alınan eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... vasisinin ve sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesine,