Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10581 K.2023/1739

Sanık ...'ın 23.12.2022 tarihli dilekçesinde, sadece aldığı cezanın onaylanmasını talep ettiği, temyiz talebinde bulunmadığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.08.2022 tarihli ve 2022/10255 Esas sayılı iddianamesi ile; sanıkların olay tarihinde saat 17.30 sıralarında ... plakalı çalıntı motosiklet ile katılana ait ... Müzik isimli iş yerinin önüne geldikleri, sanık ...'ın motosiklet üzerinde beklediği esnada iş yerine giren sanık ...'in masanın üzerinde bulunan ... marka dizüstü bilgisayarı ve el çantasını aldığı, daha sonra her iki sanığın da aynı motosiklet ile olay yerinden ayrıldığı iddiasıyla, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Gaziosmanpaşa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/455 Esas ve 2022/434 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında, sanık ...'e 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmek suretiyle, hırsızlık suçundan, aynı Kanun’un 142/2-h, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; hak yoksunluklarına, sanık ... yönünden cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/3769 Esas, 2022/2512 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıkların istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın dilekçe içeriği, hakkında verilen hükmün onaylanmasına ilişkindir. B. Sanık ...'nın temyiz istemleri, tarafına müdafi görevlendirilmesi gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, samimi ikrarda bulunmasına rağmen indirimsiz üst sınırdan ceza verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

03.08.2022 günü katılanın iş yerinin arkasında bulunduğu sırada her iki sanığın başka bir suç kapsamında çalıntı olan motosiklet ile katılanın iş yerinin önünden iki kez geçip kontrol ettikleri sanık ...'in motosikletten inerek iş yerinin açık kapısından içeri girdiği iş yerinde kimsenin olmadığını görmesi üzerine masa üzerinde bulunan laptop ve çantayı alarak iş yerinden çıktığı o sırada motosiklette bulunan sanık ...'a çaldığı bu eşyaları verdiği,

iş yerine girip çıkıldığını gören katılanın sanıkların arkasından bağırarak ve koşarak onları yakalamaya çalıştığı ancak sanıkların olay yerine geldikleri motosiklet ile birlikte kaçarak olay yerinden uzaklaştıkları, iş yeri kamera kayıtlarına göre eylemin saat 17.26'da ( kamera saati 18.54'tür ancak güncel saatten 88 dakika ileridir) gerçekleştiği, sanıklara da görüntüler üzerine yapılan araştırma sonucu ulaşıldığı, sanık ...'in mahkeme huzurunda atılı suçu kabul ettiği, kendisine süre verilmesine rağmen zararı gidermediği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'ın Dilekçesi Yönünden

Sanığın, hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin bulunmadığı gibi, 23.12.2022 tarihli dilekçesinde sadece aldığı cezanın onaylanmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ...'nın Temyiz İstemleri Yönünden

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suça uyduğu ve zorunlu müdafi atanma şartlarına ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesinde cezanın alt sınırının beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan olması gerektiğinin düzenlendiği, sanığa atılı suçun bu kapsamda olmadığı, mahkemece "suçun işleniş şekli, suç konusunun önem ve değeri, sanıkların güttüğü saik ve amaç ve suçun işlenmesindeki diğer özellikler dikkate alınarak" şeklinde gösterilen teşdit gerekçesinin ve yine sanık hakkında "sanığın geçmişi, fiilden sonraki davranışları, herhangi bir pişmanlık göstermesi,

yargılama sürecindeki davranışları..." şeklinde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ...'ın Dilekçesi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) başlığında açıklanan nedenlerle sanığın, hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, dosyanın incelenmeden Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B. Sanık ...'nın Temyiz İstemleri Yönünden