Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10590 K.2025/214

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

27.12.2021 tarihli Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma ilâmı öncesi, 13.05.2016 tarihli kararda suça sürüklenen çocuğun sonuç ceza olarak 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma sonrası hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan 1 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi ve uygulama maddesi olan CMUK'nın 326/son maddesinin hükümde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;