Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10625 K.2023/3864

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesinin gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2012 tarihli ve 2012/16960 Esas sayılı iddianamesi ile; sanık ...'un müştekinin sorumlusu olduğu işyerindeki 10 çift şarjlı pili alarak üst kattaki kitap reyonuna bıraktığı, sanık ...'nın da pilleri cebine koyarak ayrıldığı, şikâyetçinin kamera kaydı ile durumu tespit ederek sanık ...'un işyerinden ayrılırken yakalanmasını sağladığı, telefonla ulaşılan sanık ...'nın suçu ikrar ederek pilleri iade ettiği ve bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı hırsızlığa teşebbüs suçunu işlediklerinden bahisle eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 35 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2013 tarihli ve 2012/1348 Esas, 2013/276 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 29.03.2013 tarihinde kesinleştiği, sanıkların 09.05.2014 tarihinde birlikte 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu işlediklerinin ihbarı üzerine hükmün açıklanmasına karar verilerek, Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2015/44 Esas, 2015/159 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli ve 2015/44 Esas, 2015/159 Karar sayılı kararının sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2018/7573 Esas, 2019/6240 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozma üzerine, Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2019/417 Esas, 2019/756 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6.Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2019/417 Esas, 2019/756 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı (lehe temyiz istemi), sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli ve 2020/3009 Esas, 2020/6048 Karar sayılı kararı ile,

-Sanıkların çaldıkları pilleri hakimiyet alanlarına soktukları ve suçun tamamlanması gözetilmeksizin sanıklar hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

-Sanık ...'ın suçu ikrar ederek, çaldıkları pilleri sakladığı yeri göstermek suretiyle müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

-Sanıkların lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik taleplerine karşılık, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 ve 50. maddelerinin uygulanmamasının gerekçesiz bırakılması, nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının gözetilmesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

7.Bozma üzerine, Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2020/360 Esas, 2022/623 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz isteği; bir anlık cahillikle işlediği suça ilişkin cezayı temyiz etme isteğine ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve benzeri lehe hükümlerin uygulanmadığı ve dosya kapsamında ...'in üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin herhangi bir somut delil mevcut olmadığından öncelikle ...'in beraatine karar verilmesi gerekirken cezalandırılması yönünde tesis edilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ile ...'un birlikte suç işleme kararı ile şikayetçinin sorumlu olduğu işyerine gittikleri, sanık ...'un 10 adet şarjlı pili alarak üst kattaki kitap reyonuna bıraktığı, sanık ...'nın da pilleri buradan alıp cebine koyarak mağazadan ayrıldığı, mağazadaki kamera görüntülerinden sanık ...’nın pilleri cebine koyduğunu fark eden şikayetçinin polisi arayarak mağaza çıkışında sanık ...'un yakalanmasını sağladığı, sanık ...'un telefon ile çağırması üzerine olay mahalline gelen sanık ...'nın suçu ... ile birlikte işlediklerini ikrar ederek yaklaşık 700 metre mesafadeki yol kenarında bulunan ağacın altına sakladığı pilleri bıraktığı yerden alarak polislere teslim ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozma öncesi verilen kararların o yer Cumhuriyet savcısının lehe ve aleyhe temyizi üzerine bozulduğu anlaşılmakla, bozma sonrası kazanılmış hak söz konusu olmayacağından bu hususta tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanık ... hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin yeterli ve yasal gerekçenin belirtildiği anlaşılmış; yerinde görülmeyen diğer temyiz istekleri de reddedilmiştir. Ancak;

Suç tarihi itibarıyla, sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için belirlenen cezanın alt sınırının 2 yıl hapis cezası olduğu gözetilmeksizin, alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilerek temel cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR