Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10681 K.2023/8831

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozma kararı öncesindeki yargılamada sanığın şikâyetçinin zararını gidermek istediğini belirtmesi ve şikâyetçinin de duruşmada zarar talebinin olmadığını bildirmesi karşısında; sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemine ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mahkemece tevdi mahalli tayin edilerek şikâyetçinin bakiye zararının sanık tarafından buraya ödenmesinin temini, ayrıca suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hakkında beraat kararı verilen ... ...'ın zararının da sanık tarafından giderilmesi gerektiği gözetilmeden;

şartları oluşmayan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, 2. Gerekçeli kararın sanığın savunmasına yer verilen bölümünde sanık adının "... Kaval" olarak yazılması, 3.Kararın gerekçe bölümünde hırsızlık suçundan kurulan hükmün uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesi olarak yazılması ile gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 116/4. maddesi olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olakar BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak gerekçeli kararın savunma bölümünde sanık adının "..." olarak düzeltilmesi, gerekçe bölümündeki "142/2-b" ibaresinin "142/1-b" olarak, gerekçe ve hüküm fıkrasındaki "116/4" ibaresinin "116/1" olarak düzeltilmesi,