Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10754 K.2023/2435

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Diyanet İşleri Başkanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1- Suçtan zarar gören Diyanet İşleri Başkanlığının duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hırsızlık ve ibadethanelere zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı halde, 14.05.2015 tarihinde verilen ilk hükümde hırsızlık suçundan hüküm kurulduğu, ibadethanelere zarar verme suçundan ise hüküm kurulmasının unutulduğu, mahkemenin yeniden duruşma açarak ve dava taraflarının haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu 27.05.2015 tarihinde ek karar ile yazılı şekilde duruşma açılmadan karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, hükümlerin, esasa ilişkin yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR