Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10771 K.2023/2952

... Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/605 Esas, 2022/203 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Sultanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.01.2010 tarihli ve 2010/315 Esas No'lu iddianamesi ile katılanlara yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından açılan davaların yargılaması neticesinde, Sultanbeyli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2010 tarihli ve 2010/98 Esas, 2010/724 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

kararın 10.06.2013 tarihinde kesinleştiği, Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2013 tarihli yazısı ile sanığın denetim süresi içerisinde, 08.11.2011 tarihinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 151/1. maddesi kapsamındaki kasıtlı suçu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, dosyanın devredildiği ...

Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2013 tarihli ve 2013/256 Esas, 2013/602 Karar sayılı kararı ile hükümlerin açıklandığı ve sanığın bu karara yönelik temyiz istemi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 15.03.2017 tarihli ve 2015/12451 Esas, 2017/2538 Karar sayılı ilâmı ile kararların düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve 15.03.2017 tarihinde kesinleşen kararların infaza verildiği;

Ancak ihbarda bulunan Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesince, 17.10.2019 tarihli ve 2012/830 Esas, 2013/668 Karar sayılı ek karar ile uzlaşma sağlandığından düşme kararı verildiğinin 22.11.2019 tarihli yazı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden yeniden değerlendirilmek üzere ... Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesine bildirildiği; ...

Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesince 24.10.2019 tarihli ek karar ile; sanığın denetim süresi içinde işlediği 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi kapsamındaki kasıtlı suç nedeniyle Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından da ihbarda bulunulduğu, denetim süresi içinde işlenen bu suç nedeniyle hükmün açıklanma koşullarının oluştuğu gerekçesi ile önce infazın aynen devamına karar verildiği,

akabinde aynı gün sanığın mahkeme kalemini arayarak bu dosyada da uzlaştığını beyan etmesi üzerine UYAP’tan yapılan kontrol sonucu bu suçtan da uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiği tespit edilerek yine 24.10.2019 tarihli ikinci ek karar ile sanık hakkında hükmün açıklanmasına ilişkin verilen 20.12.2013 tarihli ve 2013/256 Esas, 2013/602 Karar sayılı hükümlerin ve ek kararın kaldırılmasına, bu konuda tali karar fişi düzenlenmesine karar verildiği;

Bunun üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı Taşra İlamat Masası'nın 14.11.2019 tarihli yazısı ile sanığın denetim süresi içerisinde işlediği başka kasıtlı suçlar bulunduğundan bahisle ek karara itiraz edildiği, yapılan incelemede; sanık hakkında ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2014 tarihli ve 2012/90 Esas, 2014/334 Karar sayılı dosyasında 19.01.2012 tarihinde işlemiş olduğu; ...

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2013 tarihli ve 2013/472 Esas, 2013/194 Karar sayılı dosyasında 04.09.2012 tarihinde işlemiş olduğu; ... 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2015/273 Esas, 2017/999 Karar sayılı dosyasında 16.11.2014 tarihinde işlemiş olduğu kasıtlı suçlardan kesinleşmiş mahkûmiyetleri bulunduğunun belirlendiği, bu nedenle ...

Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.11.2019 tarih, 2019/7-6430 CBS sayılı yazısı ihbar mahiyetinde kabul edilip, dosya yeni esasa kaydedilerek ... Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2019 tarihli ve 2019/663 Esas, 2019/751 Karar sayılı kararı ile hükümlerin yeniden açıklanmasına karar verildiği;

Sanığın bu karara yönelik temyiz istemi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/21498 Esas, 2021/18115 Karar sayılı ilâmı ile, kesinleşen kararlar ile ilgili yargılamanın yenilenmesi veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilebileceği, kesinleşen kararla ilgili ikinci kez yargılama yapılamayacağı, dosyanın Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 15.03.2017 tarihli ve 2015/12451 Esas, 2017/2538 Karar sayılı ilâmı ile kesinleşmesinden sonra yargılama yapılarak verilen hükmün yok hükmünde olduğunun gözetilmediği gerekçesi ile hükümlerin bozulmasına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Kesinleşen hükümle sonuçlanmış bir davanın, hangi hâllerde hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülebileceği 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311. maddesinde sınırlı olarak sayılmış olup, somut olayda bu hâllerin bulunmadığının ve bahse konu hukuka aykırılığın, infazda tereddüt hasıl olması hâlinde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98-101. maddeleri gereğince mahkemesinden her zaman karar istenerek giderilebileceğinin anlaşılması karşısında; sanığın denetim süresi içerisinde işlediği, ihbara konu olabilecek kasıtlı suçtan mahkûmiyetinin bulunduğunun tespiti üzerine,

dosya üzerinden ek kararla bu husus belirlenerek mahkûmiyet kararının infazının tamamlanmasına karar verilebileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı hâlde re'sen yargılamanın yenilenmesinin kabulüne karar verilerek ve dosya yeni esasa kaydedilerek yazılı şekilde sanık hakkında aynı fiil nedeniyle mükerrer şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.