Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10881 K.2023/3802

Hükümlü ve sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.04.2010 tarihli ve 2010/13148 Esas No.lu iddianamesi ile hükümlü ... hakkında şikâyetçiye ait arabayı zamanı tespit edilemeyen bir zamanda çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,

2. Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2010 tarihli ve 2010/263 Esas, 2010/1621 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,

3. Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2010 tarihli ve 2010/263 Esas, 2010/1621 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 20.11.2013 tarihli ve 2012/26436 Esas, 2013/35067 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verildiği,

4. Hükümlünün mahkemeye sunmuş olduğu dilekçeler ile suça konu arabaya bindiğini ancak çalan kişinin ... olduğunu bildirdiği, bilgi sahibi olarak dinlenen ...'ın da suça konu arabayı kendisinin çaldığını beyan etmesi üzerine İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2022 tarihli tensip zaptında yargılamanın yenilenmesinin kabule değer olduğuna karar verilerek infazın durdurulduğu, bilgi sahibi olarak dinlenen ... hakkında hırsızlık suçundan suç duyurusunda bulunulduğu,

5. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.07.2022 tarihli ve 2022/32813 Esas No.lu iddianamesi ile sanık ... hakkında şikâyetçiye ait arabayı zamanı tespit edilemeyen bir zamanda çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 58 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı, İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.08.2022 tarihli 2022/471 Esas ve 2022/427 Karar sayılı kararıyla hukuki bağlantı nedeniyle İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/220 Esas sayılı dosyası ile birleştirildiği,

6. İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/220 Esas, 2022/607 Karar sayılı kararıyla; hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2010 tarihli ve 2010/263 Esas, 2010/1621 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesi uyarınca onaylanmasına, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e, 62, 58 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Hükümlünün temyiz istemi, suç tarihi itibariyle cezanın zamanaşımına uğradığına, diğer sanığın suç işlediğini ikrar ermesine rağmen hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasına, 2. Sanığın temyiz istemi re'sen gözetilecek hususlarla birlikte etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2022 tarihli kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edildiği nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 66/5. maddesi gereğince zamanaşımı süresinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/01/2020 tarihli ve 2017/15-618 E., 2020/16 K. sayılı kararında da ifade edildiği gibi yeni baştan işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonucunda, yargılanmanın yenilenmesini gerektirir bir neden bulunmadığının, dava dosyası kapsamına uygun ve gerekçeleri denetime imkân verecek şekilde tutanaklara yansıtılarak mahkemece kabul ve takdir kılınan önceki hükmün onaylanmasına dair kararda hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1.Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2010 tarihli ve 2010/263 Esas, 2010/1621 Karar sayılı ilâmı ile hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyetine yönelik hükmün Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 20.11.2013 gün ve 2012/26436 Esas - 2013/35067 Karar sayılı kararı ile onanıp kesinleşmesinden sonra hükümlü ... tarafından sunulan dilekçeler ile asıl suçu işleyenin ... olduğu iddiasıyla yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulması üzerine, mahkemece, sanık hakkındaki yargılamanın yenilenmesi talebinin 30.03.2022 tarihinde kabulüne karar verilerek,

suç duyurusu üzerine sanık ... hakkında yeniden hüküm kurulması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 66/5. maddesinde yer alan “Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak zamanaşımının henüz gerçekleşmediği belirlenerek Tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.

2. Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2010 tarihli ve 2010/263 Esas, 2010/1621 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kurulan hükmün Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 20.11.2013 tarihli ve 2012/26436 Esas, 2013/35067 Karar sayılı onama kararı ile kesinleştiği, hükümlü ...'in hükmün kesinleştiği tarihten yedi yıl sonra 15.03.2021 tarihli dilekçesinde hırsızlık eylemini gerçekleştiren şahsın Sercan İşeri olduğunu bildirerek yeniden yargılanmak istediğini bildirdiği, İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.09.2021 tarihli ve 2010/263 Esas, 2010/1621 Karar sayılı ek kararıyla talebin reddine karar verildiği,

hükümlünün 22.09.2021, 18.10.2021 23.11.2021, 24.12.2021 tarihli dilekçelerinin içeriğinde hırsızlık eyleminin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğini bildirmesi ve ...'ın tanık olarak alınan beyanıyla dosyaya konu suçu tek başına işlediğini beyan etmesi üzerine hükümlünün yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabul edilerek ... hakkında suç duyurusunda bulunduğu,

sanık ... hakkında dosyaya konu eylem nedeniyle kamu davasının açılması sonrasında her iki dosyanın birleştirildiği nazara alındığında dosyadaki bilgi ve belgelere göre sanığın atılı suçu işlediğine dair soyut ikrarından başka her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi,

3.Sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 270. maddesi uyarınca gerçeğe aykırı olarak, suçu işlediğini yetkili makamlara bildirmesi nedeniyle eyleminin suç üstlenmeye azmettirme suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi yönünden dava zamanaşımı süresi içinde her zaman dava açılabileceği mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

A. Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde A paragrafında açıklanan nedenle İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/220 Esas, 2022/607 Karar sayılı kararında hükümlü tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlünün temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

B. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/220 Esas, 2022/607 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,