Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10938 K.2024/14674

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Kamu malına zarar verme suçuna yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II.Hırsızlık suçuna yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

30.11.2014 tarihli olay yeri krokisine göre hırsızlık eyleminin katılan kuruma ait atık su arıtma tesisi içinde bulunan binalar içinde gerçekleştirildiği tespit edilmesi nedeniyle sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun’nun 142/2-h maddesindeki hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesinden hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,