Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10947 K.2024/1822

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'in Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2014/1011 Esas, 2016/486 Karar sayılı kararını temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin süresinde olmaması nedeniyle reddine ve diğer suça sürüklenen çocuklar hakkında yapılan inceleme neticesinde ortaya çıkacak olan lehe durumun suça sürüklenen çocuk ...'e sirayetine karar verdiğinin ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükmün 02.12.2021 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

sirayet müessesesinin yasal sonucu gereği suça sürüklenen çocuk ...'in bozma üzerine verilen kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte şikâyetçinin iş yerine girerek, iş yerinde bulunan 1000 adet su tesisatı için kullanılan kalorifer vanasını, 25'lik ve 20'lik muslukları, 3/4'lük vanalar ile birlikte muhtelif su bataryalarını çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin,

ilk hükmün verildiği 05.04.2016 tarihi ile ikinci hükmün verildiği 04.10.2022 tarihleri arasında geçtiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 4) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilâmı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilâmı uyarınca da farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü/tutuklu olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun,

Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca, başka suçtan Nizip T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'ın kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı davranılması,