Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10966 K.2023/8717

Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/469 Esas, 2022/1936 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.1999 tarihli ve 1998/616 Esas, 1998/841 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz edilmeksizin kesinleştiği, infaz aşamasında infaz savcılığının talebi üzerine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri uyarınca yapılan uyarlama yargılaması neticesinde hükümlü hakkında aynen infaz kararı verildiği, izah edilen süreç içerisinde kararın temyiz incelemesinden geçmediği, 15.12.2022 tarihli karar tarihi itibariyle kanun yolu incelemesinin istinaf yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği,