Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1111 K.2023/2604

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.03.2010 tarihli, 2010/214 iddianame numaralı iddianamesi ile sanığın, temyiz dışı sanık N.K ile birlikte şikâyetçiler ... ve ...'ün birlikte ikamet ettikleri konuta gece vakti, adı geçen şikâyetçilerin rızaları hilafına girdiği iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4, 119/1-a maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemenin 16.07.2012 tarihli kararıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın kesinleşmesi akabinde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle mahkum olduğu ve bu ilamın ihbarı akabinde Mahkemenin 01.10.2015 tarihli hüküm açıklamasına ilişkin ilamının temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli ve 2019/5136 Esas, 2021/25488 Karar sayılı kararıyla "gerekçesiz şekilde hüküm kurulması, evrak eksikliği, ihbara konu suç hakkında uyarlama yargılamasının yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğinde zorunluluk bulunması" nedenleriyle Mahkemenin 01.10.2015 tarihli hükmünün bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 27.10.2021 tarihli bozma kararı akabinde bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli 2022/795 Esas, 2022/831 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62, 53 maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedildiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, "hükmü temyiz ettiğini" belirterek temyiz iradesini ortaya koymuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dosya kapsamına göre; sanığın, temyiz dışı sanık N.K ile birlikte şikâyetçiler ... ve ...'ün birlikte ikamet ettikleri konuta gece vakti, adı geçen şikâyetçilerin rızaları hilafına girdiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediğinin sabit olduğu yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık atılı suçu işlediğini inkar etmiştir. Şikayetçi ..., ... ile temyiz dışı sanık N.K'nın ifadelerinin alındığı tespit edilmiştir. 3. Şikayetçiler ... ve ... ile tehdit suçunun mağdurları U. U. ile M. T.'nin ve tanıklar E.T ile A.Ç'nin iddiayı doğrulayan beyanları, kolluk güçleri tarafından tanzim olunan 27.12.2009 tarihli Görgü Tespit Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın 02.06.2022 tarihli duruşmada" duruşmalardan vareste tutulmak istediğini" ifade ettiği mahkemecede bu hususta karar verildiği anlaşılmakla Tebliğname'deki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR