Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1119 K.2023/2392

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hendek Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/309 iddianame numaralı, 12.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme eylemlerinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/4, 151/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Hendek Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarihli ve 2012/7444 Esas, 2013/101 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından ise şikâyetçinin şikâyetinden vazgeçmesi sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 maddeleri uyarınca düşme kararları verilmiştir.

3. İlk derece mahkemesinin işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan düşme kararlarının üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Dairesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/16039 Esas, 2016/1194 Karar sayılı ilâmı ile özetle "inceleme konusu suçların hırsızlık suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle düşme kararı verilemeyeceğinden bahisle" hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Hendek Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli ve 2016/120 Esas, 2016/991 Karar sayılı kararıyla sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 62/1, 53 maddeleri gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 151/1, 168/2, 62/1, 53 maddeleri gereği 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilip her iki suç yönünden de 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 13.10.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyip mahkûmiyet hükmünün kesinleşmesi üzerine (inceleme konusu olan) Hendek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli ve 2021/964 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararıyla kararıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 62/1, 53. maddeleri gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 151/1, 168/2, 62/1, 53 maddeleri gereği 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin " müvekkilinin, uyuşturucu bağımlılığından kurtulmak amacıyla kullandığı ilacın tesiri altındayken anılan suçları işlediğine, şikâyetçinin çalınan telefonları ile sim kartlarının iade olunmuş olması ve diğer tüm zararlarının giderilmiş olması; şikâyetçinin kovuşturma aşamasında sanık hakkındaki bütün suçlamalar yönünden şikâyetinden vazgeçmiş olduğu halde konut dokunulmazlığını ihlâl ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında kurulan hükümlerde 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin ve 5237 sayılı Kanun'un, 50, 51 ve 52. maddelerinin uygulanması gerektiğine " yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın gündüz vakti tek başına, şikâyetçinin Bilgin Elektronik isimli işyerinin kepenk kilidine zarar verip hırsızlık amacıyla işyerine girdiği, olaya ilişkin yapılan araştırmalar sırasında kamera görüntülerinin incelenmesi üzerine sanığın kullandığı aracın plakasının tespiti sonucunda sanığa ulaşıldığı, kovuşturma aşamasında şikâyetçinin zararının giderildiğinin sanığın aşamalardaki ikrarı, şikâyetçinin ifadeleri ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilerek iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın savunmasında "uyuşturucu ve alkol kullandığı için suçu işlediğini" ikrar ettiğinden; hüküm açıklaması niteliğindeki kararlarda 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereği "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ertelemeye ve adli para cezasına hükmedilemeyeceğinden, sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR