Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11154 K.2024/21689

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Sanık ... hakkındaki karara yönelik temyiz incelemesinde

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin kararın 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, Yargıtayca incelenmesini gerektiren temyiz yolu bulunmadığından, yasal süre içerisinde yapılan itiraz için gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II. Sanıklar ... ve ... hakkındaki hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen kararlara yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan TCK'nın 125/1-3-a, 43, 152/1-a maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de eklendikten sonra, 28.12.2007 olan ilk hüküm tarihinden inceleme konusu tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,

III. Sanıklar ... ve ... hakkındaki görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kararlara yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 3, 4. maddelerinin birlikte uygulanması hâlinde tayin olunacak cezanın üst sınırının 5 yıldan fazla olması sebebiyle zamanaşımı süresinin 15 yıl ve 22 yıl 6 ay olduğu ve henüz dolmadığı hâlde haklarında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi,