Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11195 K.2023/3447

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 05.04.2010 tarih ve 2010/1791 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ile temyiz dışı sanık N.P.'nin katılana ait ikâmetin penceresinin demir parmaklıklarını söküp camını kırarak ikâmete girdikleri, katılana ait bir kısım eşya çaldıkları ve bu şekilde üzerine atılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B.Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 62, 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiş; anılan kararın sanık müdafîi tarafından lehe temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.10.2013 tarihli ve 2012/29607 Esas, 2013/22224 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiş;

bozma üzerine Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine ve hakkındaki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; bu karar 04.09.2014 tarihinde kesinleşmiş, denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş;

anılan kararın sanık müdafii tarafından lehe temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2022/7248 Esas, 2022/14492 Karar sayılı kararı ile; hükmün açıklanmasına ilişkin kararda gerekçe gösterilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiş; bozma üzerine Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/900 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanık hakkında; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 119/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, olay günü katılana ait evin ikinci katındaki balkonda bulunan pencerenin demir parmaklıklarını söktükten sonra camını kırarak ikamete girdiği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2.Sanığın inkâr içeren savunması, temyiz dışı sanık N.P.'nin beyanları, Arama ve El Koyma Tutanağı, Olay Yeri İnceleme Raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 30.06.2010 tarihli ilk hükümde hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün sanık müdafii tarafından lehe temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.10.2013 tarihli ve 2012/29607 Esas, 2013/22224 Karar sayılı ilamıyla bozulması karşısında, her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmamakla birlikte, ilk bozma öncesindeki erteleme kararının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu nazara alınarak sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle Sivas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2022 tarihli ve 2022/900 Esas, 2022/935 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak,

BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulandığı kısmın çıkarılmasına ve hüküm fıkrasına "sanık hakkında tayin olunan 10 ay hapis cezasının sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesi gereğince mahkemenin takdirî göz önünde bulundurularak 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, aynı Kanun’un 51/6. maddesi gereğince sanığa başkaca herhangi bir yükümlülük yüklenmeden geçirilmesine,