Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11238 K.2023/3628

Sanıkların 07.11.2020 tarihinde işlediği hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarına yönelik Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/1586 Esas, 2022/2709 Karar sayılı kararında, işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanıklar hakkında kurulan beraat hükümleri ile hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararının katılan T.T.

Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş vekili tarafından; hırsızlık suçundan hükmedilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı ile mala zarar verme suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edildiği, sanık ...'nin 27.11.2020 tarihinde işlediği hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak hiç kimsenin temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

A. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara ilişkin sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'nin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/1586 Esas, 2022/2709 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/89 Esas, 2022/17 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 43, 53, 58. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'nin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİNE,

B. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/1586 Esas, 2022/2709 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/89 Esas, 2022/17 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 43, 53, 58. maddeleri uyarınca sanık hakkında 11 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği, istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 08.11.2022 tarihli ve 2022/1586 Esas, 2022/2709 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin hükmündeki 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesine ilişkin uygulamanın çıkartılarak sanığın sonuçta 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükme ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9 MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığa 17.11.2022 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içerisinde 28.11.2022 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun'un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanuni süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİNE,

C. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair karara yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'nin ve katılan T.T. Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyiz istemleri ile sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan T.T. Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çameli Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/47 iddianame numaralı 28.05.2021 tarihli iddianamesi ile sanıkların, Vodafone ve Türk Telekom GSM şirketlerine ait etrafı tel örgülerle çevrili baz istasyonun kilitli olan kabinlerinin kapılarını 07.11.2020 gecesi kırarak, kabinlerin içerisinde bulunan iki adet klimayı çaldıklarından bahisle; hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h 143/1, 43, 53, 58; 116/4, 53, 58. maddelerinden cezalandırılmalarının talep edildiği belirlenmiştir.

2. Tutuklu yargılanan sanıkların Çameli Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/89 Esas, 2022/17 Karar sayılı kararı ile, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, 43, 53, 58; 116/4, 119/1-c, 43, 53, 58. maddelerinden sırasıyla 11 yıl 3'er ay ve 2 yıl 21'er ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık hakkında kurulan hükümlerde ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına ve sanıkların tutukluluk hallerinin devamına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. İlk Derece Mahkemesinin anılan ilamlarının sanıklar, sanıklar müdafiileri ve üst yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 08.11.2022 tarihli ve 2022/1586 Esas, 2022/2709 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesinin hırsızlık suçundan kurulan hükümlerindeki 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesine ilişkin uygulamanın çıkartılarak sanıkların sonuçta 9 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlere ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine hükmedildiği;

sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanıkların anılan suçtan aynı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine ve sanıkların tutukluluk hallerinin devamına karar verildiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan T.T.

Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş vekilinin temyiz sebeplerinin, ''sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun sübut bulduğu, bu sebeple beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinden uygulama yapılmamasının hukuka aykırı olduğuna" yönelik olduğu belirlenmiş, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin " müvekkilinin müsnet hırsızlık suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesinin gerektiği, müvekkilinin lehine olan hükümlerin uygulanmadığı, eksik inceleme sonucunda mahkûmiyet kararı verildiği,

kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, fazla ceza tayin edildiğine" ilşkin olduğu anlaşılmış, sanık ...'nin temyiz isteminin ise; '' hırsızlık suçundan mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, atılı hırsızlık suçundan beraat etmesi gerektiğine bu nedenle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna" dair olduğu saptanmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların, Vodafone ve Türk Telekom GSM şirketlerine ait etrafı tel örgülerle çevrili baz istasyonun kilitli olan kabinlerinin kapılarını 07.11.2020 gecesi kırarak, kabinlerin içerisinde bulunan iki adet klimayı çaldıkları, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, sanık ...'nin ikrarı, sanık ...'ın savunmaları, Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı, kamera görüntüleri, sanıkların kullanımındaki cep telefonlarının hatlarına ilişkin HTS kayıtları, suçta kullanılan 48....

Plakalı araca ilişkin PTS kayıtları, sanık ...'ın cep telefonunun incelenmesi üzerine alınan imaj klasörü, tanıklar M.T., İle T.Tnin ifadeleri ve tüm dosya kapsamından hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli eylemlerinin sübut bulduğu kabulüyle, anılan suçlardan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinden uygulama yapılarak, yerinde gerekçeler ile alt sınırdan uzaklaşılarak ve hukuka uygun gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinden uygulama yapılmaksızın (hükmedilen sonuç cezalar dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 51, 50;

5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinden uygulama yapılmaksızın) sanıkların hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılmasına ve sanıkların tutukluluk hallerinin devamına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin anılan ilamlarının sanıklar, sanıklar müdafiileri ve üst yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 08.11.2022 tarihli ve 2022/1586 Esas, 2022/2709 Karar sayılı kararı ile olay gecesi,

çevresi aynı tel örgüyle çevrilmiş alan içinde bulunan baz istasyonuna ait suça konu eşyaların farklı şirketlere ait olduğunu bildiklerine yada bilmeleri gerektiğine dair somut delil bulunmayan sanıkların eylemlerinin tek bir hırsızlık suçu olarak kabul edilmesi gerektiğinin kabulüyle sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesinin hırsızlık suçundan kurulan hükümlerdeki 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesine ilişkin uygulamanın çıkartılarak sanıkların sonuçta 9 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlere ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine hükmedildiği;

sanıkların hırsızlık suçunu işledikleri yerin baz istasyonu niteliğinde olup çalışan kimsenin olmaması ve iş faaliyetlerinin yürütüldüğü bir yer olmaması sebebiyle, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurlarının oluşmadığının kabulüyle sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanıkların anılan suçtan aynı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatlerine ve sanıkların tutukluluk hallerinin devamına karar verildiği tespit edilmiştir

IV. GEREKÇE

Sanık ...'nin ikrarı, sanık ...'ın savunmaları, Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağı, kamera görüntüleri, sanıkların kullanımındaki cep telefonlarının hatlarına ilişkin HTS kayıtları, suçta kullanılan 48....

Plakalı araca ilşkin PTS kayıtları, sanık ...'ın cep telefonunun incelenmesi üzerine alınan imaj klasörü, tanıklar M.T., İle T.Tnin ifadeleri ve tüm dosya kapsamından hırsızlık eyleminin sübut bulduğu; ancak iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmama gerekçesinin, teşdit gerekçesinin ve aynı Kanun'un 62. maddesinden uygulama yapılmama gerekçesinin yerinde olduğu, yine hırsızlık suçundan hükmedilen sonuç ceza dikkate alınarak aynı Kanun'un 51, 50;

5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinden uygulama yapılmayacaği anlaşılmakla, sanık ... müdafii, T.T. Mobil İletişim Hizmetleri A.Ş vekili ile sanık ...'nin temyiz istemleri yönünden hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 08.11.2022 tarihli ve 2022/1586 Esas, 2022/2709 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, T.T.