Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11210 K.2025/10267

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği halde sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş olmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Dosyada bulunan rızaen teslim tutanağı, katılan ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suça konu eşyalardan olan bir adet telefonun katılana soruşturma aşamasında teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; gerçekleşen kısmî iade nedeniyle katılandan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. madde hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,